رفتن به محتوای اصلی

هستی دمی نیرزد شرمم چنین نشستن


هستی دمی نیرزد،‌ شرمم چنین نشستن
باید به وصل دیگر عزمی تناور آرم

از آدمی نخیزد یار نجات گشتن
من خود اسارت خود در خویش آخر آرم

متن کامل این غزل حلمی: اینجا بخوانید.