رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۲۴۸ : موسیقی خداست این

موسیقی خداست این
مایل جان ماست این
روح شو و نگاه کن
بارقه ی لقاست این
هر چه که گوش می کنم
صحبت آشناست این
دوش به خواب دیدمش
مالک خوابهاست این
صبح ندیدمش دگر
باز که را کجاست این؟
از دم اوست جان ما
مقدم و مبتداست این
انا الیه راجعون
مأخر و منتهاست این
دوش مرا نهیب زد
از تو کجا جداست این؟
روح اگر ز جام او
طرف برد به جاست این
سالک اگر ز باده اش
نوش کند رواست این
حلمی اگر ثناش گفت
خدمت بی ریاست این
پیمایش کتاب