رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۱۰ : خاک مرو! ماه زی، با من همراه زی

خاک مرو! ماه زی، با من همراه زی
خرقه بسوزان برو هرچه که می خواه زی
طالع سعد است این، طلعت رعد است این
کلبه ی درویش آی، در حرم شاه زی
روح سر و روح پر پرده ی اوهام در
شکّ چو ز جانت رهید بر شو و گمراه زی
مردم بیدار شو، از همه بیزار شو
نعره کش و ناله زن، در دم این آه زی
دف زن و هیهات کن،خیمه بر اصوات کن
کر شو ز صوت برون، هر دم و هر گاه زی
غم چه خوری حلمیا؟ راه نهانی بیا
بی خبری بس کن و خرّم و آگاه زی
پیمایش کتاب