رفتن به محتوای اصلی

دوبیتی شماره ۳۴۸ : دوش می رفتم از آن معبد پنهان سوی دوست

دوش می رفتم از آن معبد پنهان سوی دوست
زان ره بی در و بی پیکر تو در توی دوست
از ره خاک مرو جادۀ دل خاکی نیست
زائر روح نباشی نرسی تا کوی دوست
پیمایش کتاب