رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۳۷۶ : چرخ دروغین زده یک دور پست

چرخ دروغین زده یک دور پست
بی دغل و جعل به گِل می نشست
بی خبران باز هزاران هزار
دست فشان در پی شیطان مست
وعده ی پوچینه چه می داد عقل؟
از سر آن کینه ی روز نخست
تا که خلایق همه گمره کند
کردی و خوش باش که دستت خوش است!
تا به ابد خارک خوف و خطا
قوزک بشکسته ی پای تو هست
حلمی از این چرخ به بیرون پرید
رست از این خلقت شیطان پرست
پیمایش کتاب