رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۳۴۷ : قرآن تویی خود را بخوان

قرآن تویی خود را بخوان
قرآن تویی ای جان ِجان
یک مصحفی اندر برون
صد مصحفی اندر نهان
صد آیتی از جان حق
در خویش بنگر بی گمان
در خویش بی خویشی ببین
دریای بی خویشی بران
تو شرع پنهان خودی
پیچیده ای در استخوان
این زلف ها و پیچ ها
بگشا و اسرارت بدان
اسرار حق بس دیدنی ست
بر برگهای زرفشان
بربند چشمان و ببین
آن اوستاد راهبان
حلمی بیا در سوی ما
این پلّکان، این نردبان
پیمایش کتاب