رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۳۱۴ : جنگندگان صوتیم، رزم آوران نوریم

جنگندگان صوتیم، رزم آوران نوریم
تابندگان عشقیم، فوّاره ی ظهوریم
ما بندگان یاریم، در پاش چون غباریم
گفتند در چه کارید؟ گفتیم در عبوریم
جاروکشان عالم، بارندگان کانیم
بُرّندگان حلقه از پای خلق کوریم
ایوان روح داریم، رمز فتوح داریم
ما صبر نوح داریم، کشتی راه دوریم
ای مردمان!‌ نزارید،‌ از عاشقان شکارید
گفتید پس کجایید؟ گفتیم در حضوریم
امّا ز نو ندیدید، حرف سگان شنیدید
با دیو و دد پریدید، دیدید پس نه جوریم
حلمی ز چشمه ی عشق جامی دگر کشیده ست
شب وقت می گساریست، ما نیز اهل سوریم
پیمایش کتاب