رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۲ : مبارک باد و خوش باد این دم نو

مبارک باد و خوش باد این دم نو
خط نو، خلقت نو، آدم نو
جهان آرام و مردم شاد و خرّم
اگر باشد غمی آن هم غم نو
اگر زخمی ست زخمی باز و خندان
چه غم چون هست هر دم مرهم نو
خلایق هر چه لایق؟ این چه حرفی ست
تو خلقت می کن از جام جم نو
چه باکم گر همه عالم بگویم
که بر پا کردم این جا عالم نو
به مُلک من اگر بم ریخت روزی
من این جا یافتم مُلک بم نو
الا خوش باد حلمی روزگارت
که گفتی صوت و اسم اعظم نو
پیمایش کتاب