ورود به سایت

برای ورود به سایت لطفا نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید.


 

شخصی امامت می کرد و خواند: الأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا ( اعراب [ بادیه نشین] در کفر و نفاق از دیگران سخت ترند – توبه – ۹۷). از رؤسای عرب یکی حاضر بود، یک سیلی محکم وی را فرو کوفت. در رکعت دیگر خواند: وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ (برخی دیگر از اعراب [بادیه نشین] به خدا و روز قیامت ایمان آوردند – توبه – ۹۹). ان عرب گفت: اَلْصَّفْعُ اَصْلَحَکَ (سیلی تو را اصلاح کرد). هردم سیلی می خوریم از غیب. در هر چه پیش می گیریم، به سیلی از آن دور می کنند. باز چیز دیگری پیش می گیریم.

 

فیه ما فیه

مولانا

  • جمعه ۱۷ فروردین ۱۳۹۷
  • 41
  • 0